- Ο Μητσοτάκης στην ομιλία του στον ΟΗΕ καταδίκασε το τουρκολιβυκό μνημόνιο ως παράνομο και χωρίς προηγούμενο, τονίζοντας την ακεραιότητα των ελληνικών νησιών.
- Παρουσίασε το ελληνο-αιγυπτιακό μνημόνιο ως πρότυπο, ενώ κάλεσε την Ευρώπη να αναλάβει μεγαλύτερη ευθύνη για την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην περιοχή, προωθώντας πολεμική προετοιμασία.
- Ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης τόνισε ότι η Ελλάδα δεν θα ανεχθεί παραβιάσεις στις θαλάσσιες ζώνες, υπογραμμίζοντας τις στρατηγικές σχέσεις με την Αίγυπτο και την ανάγκη τήρησης διεθνών κανόνων.
Ηχθεσινή ομιλία Μητσοτάκη στη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη, με αντικείμενο τη «θαλάσσια ασφάλεια» είχε δύο κύρια στοιχεία. Το ένα ήταν η επιχείρηση απαλλαγής της κυβέρνησης από την απολύτως επικίνδυνη πολιτική διπλωματικών τάχα “ελιγμών” και απόκρυψης της παταγώδους αποτυχίας των δήθεν “στρατηγικών συμμαχιών” και των “ισχυρών συμμάχων”, με κορώνες “κυριαρχικών δικαιωμάτων” που ούτως ή άλλως έχουν γίνει λάστιχο για χάρη των μονοπωλίων που σουλατσάρων στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο.
Ο Κυρ. Μητσοτάκης, έχοντας να διαχειριστεί ένα πρωτοφανές, αλλά και επικίνδυνο φιάσκο έκανε μια ala carte επίκληση του Διεθνούς Δικαίου, αφού η κυβέρνηση μόλις προχτές απείχε από την ψηφοφορία για το εγκληματικό εμπάργκο των ΗΠΑ στην Κούβα, χωρίς να απασχοληθεί με το Διεθνές Δίκαιο.
Συγκεκριμένα, μετά την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου και από την Ανατολική Λιβύη, και μπροστά σε όσα ακολουθούν το αμέσως επόμενο διάστημα, ο Μητσοτάκης στηλίτευσε «τις φιλοδοξίες μεμονωμένων κρατών» ως «απειλές για τη θαλάσσια ασφάλεια».
Επιδεικνύοντας έναν χάρτη της ανατολικής Μεσογείου, στον οποίο σκιαγραφείται η χάραξη του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου, επισήμανε ότι «η Τουρκία και η Λιβύη δεν έχουν αντικείμενες ή παρακείμενες ακτές» και ότι «έχουν προσπαθήσει να χαράξουν ένα θαλάσσιο σύνορο μεταξύ τους, ωσάν να μην υπάρχουν τα ελληνικά νησιά που βρίσκονται ανάμεσα στις ακτές τους». «Αυτό είναι παράλογο. Δεν υπάρχει προηγούμενο. Να το επαναλάβω: δεν υπάρχει προηγούμενο για μια τέτοια διαγώνια οριοθέτηση», υπογράμμισε ο Κυρ. Μητσοτάκης, τονίζοντας στο ίδιο πλαίσιο πως «η γεωγραφία δεν μπορεί να ξαναγραφτεί και τα κυριαρχικά δικαιώματα δεν μπορούν να διαγραφούν με το να χαράσσονται αυθαίρετες γραμμές σε έναν χάρτη».
Την ίδια στιγμή παρουσίασε ως «πρότυπο» συμφωνίας το ελληνο-αιγυπτιακό μνημόνιο που συμφώνησαν στο παζάρι με το Κάιρο και το οποίο προβλέπει μικρότερη επήρεια στα νοτιοανατολικά ακόμα και του μεγαλύτερου ελληνικού νησιού, της Κρήτης.
Βάζοντας δε τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα, παρέπεμψε στην ΕΕ, ότι έχει αναγνωρίσει τον παράνομο χαρακτήρα του μνημονίου, όταν τόσο κεντρικά η Ευρωένωση όσο και τα ισχυρά κράτη – μέλη κατά μόνας (με πιο κραγμένο παράδειγμα τελευταία τη Γαλλία) αναπτύσσουν πολυεπίπεδα σχέσεις και «δουλειές» με την τουρκική αστική τάξη, ενώ και τις εν λόγω «ενστάσεις» τις εκφράζουν στο πλαίσιο των παζαριών και ανταγωνισμών που και πάλι πληρώνουν οι λαοί.
Και ενώ αναμένεται η έκδοση NAVTEX προκειμένου το γαλλικό πλοίο «Abeille Marengo» (έχει δέσει στο Ηράκλειο) να ξαναρχίσει εργασίες (διακόπηκαν το 2024, μετά τις αντιδράσεις της Τουρκίας και επί του πεδίου) για το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου, ο πρωθυπουργός είπε: «Δεν μπορεί το μνημόνιο αυτό να λειτουργήσει ως πρόσχημα για την αμφισβήτηση νόμιμων δραστηριοτήτων στη θάλασσα, ή για την παρεμπόδιση στρατηγικών έργων συνδεσιμότητας τα οποία η περιοχή μας χρειάζεται επειγόντως». Φρόντισε δε να τους αποδώσει και «τεράστια οικονομική σημασία», λέγοντας ότι «δεν μπορούμε να επιτρέψουμε οι αυθαίρετες θαλάσσιες διεκδικήσεις να αποτελέσουν εργαλεία παρεμπόδισης της οικονομικής ανάπτυξης και της ευημερίας μιας ολόκληρης περιοχής», όταν ακριβώς αυτές οι προτεραιότητες και τα έργα που αφορούν το κεφάλαιο και τα κέρδη του μπλέκουν όλο και περισσότερο το κουβάρι, ανεβάζοντας ταυτόχρονα το θερμόμετρο των ανταγωνισμών.
Η ομιλία του επιβεβαίωνε με διάφορους τρόπους ότι μπίζνες, κέρδη, ανταγωνισμοί και πόλεμος πάνε μαζί, θέτοντας το ζήτημα των “ευθυνών¨της Ευρώπης. «Η Ευρώπη δεν μπορεί να φιλοδοξεί να γίνει παγκόσμια οικονομική δύναμη ενώ παραμένει θεατής όταν διακυβεύεται η ασφάλεια των εμπορικών της οδών. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι ως Ευρωπαίοι να αναλάβουμε μεγαλύτερη ευθύνη για την ασφάλεια και τη σταθερότητα στην ευρύτερη γειτονιά μας. Αυτό σημαίνει την ανάπτυξη ισχυρών μέσων, την ενίσχυση των επιχειρησιακών δυνατοτήτων μας και την ετοιμότητα να αναλάβουμε δράση όταν απειλείται η ελευθερία της ναυσιπλοΐας», είπε, βάζοντας ευθέως θέμα πολεμικής προπαρασκευής και δράσης.
Και σε αυτό το σημείο περηφανεύτηκε για την εμπλοκή της χώρας στους πολεμικούς σχεδιασμους.
«Η ναυτική επιχείρηση “Aspides” της ΕΕ στην Ερυθρά Θάλασσα, στην οποία η Ελλάδα διαδραματίζει ηγετικό ρόλο, αποτελεί απτό παράδειγμα του τι μπορεί και πρέπει να κάνει η Ευρώπη», συνέχισε, με όλη την ωμότητα της τάξης του, και ζήτησε ακόμα περισσότερα: «Πρέπει να είμαστε πιο φιλόδοξοι. Η ικανότητα της Ευρώπης να δρα πρέπει να είναι εφάμιλλη της οικονομικής της δύναμης. Χρειαζόμαστε μια ισχυρότερη ευρωπαϊκή παρουσία στον τομέα της ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή μας, σε στενή συνεργασία με τους εταίρους μας», ΗΠΑ και ΝΑΤΟ.
Οικόπεδα για όλους…
Προηγουμένως ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης, κατόπιν συνάντησης με τον απερχόμενο γγ του ΟΗΕ Αντ. Γκουτέρες, είπε ότι του έθεσε τα «ζητήματα που έχουν να κάνουν με τις παράνομες οριοθετήσεις», ότι «οι θάλασσες, οι ωκεανοί, δεν αποτελούν προνόμιο, ούτε οικόπεδο του καθενός» και ότι υπάρχουν κανόνες, την ώρα που τα σχέδια του κεφαλαίου την κάνουν οικόπεδο, ενώ οι «κανόνες» τους διαμορφώνονται από τον συσχετισμό δυνάμεων των ιμπεριαλιστών.
Είπε ακόμα πως «η Ελλάδα δεν πρόκειται να ανεχθεί οποιαδήποτε παρανομία σε ό,τι αφορά τις θαλάσσιες ζώνες» και άλλα τέτοια, όταν μαζί με τους Γάλλους (που μετέχουν εταιρικά στο έργο του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου) ψάχνουν φόρμουλα για το ποιος θα δώσει την άδεια και πώς θα «ενημερωθεί» και η τουρκική κυβέρνηση, κατ’ απαίτησή της, καθώς θέλει να έχει ρόλο και λόγο σε κάθε έργο που γίνεται στην Ανατολική Μεσόγειο.
Εξάλλου, στον απόηχο δημοσιευμάτων ότι η τουρκική πλευρά προσπαθεί να εξαγοράσει τη συναίνεση της Αιγύπτου για καθορισμό μεταξύ τους ΑΟΖ, ο Γεραπετρίτης έσπευσε να καθησυχάσει για την «πολύ ισχυρή, στρατηγική, αδελφική σχέση την οποία έχουμε με την Αίγυπτο». Καθώς η τουρκική κυβέρνηση πλασάρει σαν δέλεαρ στο Κάιρο ότι στο παζάρι μαζί της θα κερδίσει ευρύτερες θαλάσσιες ζώνες από ό,τι με την ελληνική αστική τάξη, ο Γεραπετρίτης αντέτεινε ότι «οι θαλάσσιες ζώνες δεν είναι ένα πεδίο πλειστηριασμού», όταν τα προηγούμενα χρόνια, ακριβώς σε αυτήν τη λογική, στο ΥΠΕΞ παζάρευαν με την Αγκυρα κλιμακωτό εύρος των ελληνικών χωρικών υδάτων στα νησιά του Αιγαίου από 6 έως 10 ν.μ., με αντανάκλαση και στην ΑΟΖ, ενώ και οι συμφωνίες οριοθέτησης με Ιταλία και Αίγυπτο διαμορφώθηκαν μέσα από ένα τέτοιο ιμπεριαλιστικό παζάρι.
ΠΗΓΗ:imerodromos
