- Η τηλεόραση επικεντρώνεται υπερβολικά στην ψυχανάλυση της αμερικανικής πολιτικής και σε ψυχαγωγικές lifestyle εκπομπές, αγνοώντας σοβαρά κοινωνικά θέματα.
- Ο Τραμπ παρουσιάζεται στην τηλεόραση σαν μόνιμος χαρακτήρας σειράς και η κάλυψη των πολιτικών του συχνά περιορίζεται στο θυμό και τις προσβολές, χωρίς να αναλύονται τα συμφέροντα των κομμάτων.
- Η ελληνική τηλεόραση έχει συμβάλει στην αμορφωσιά, παρουσιάζοντας ακροδεξιές ιδεολογίες όπως αυτές της Χρυσής Αυγής εστιάζοντας στην εικόνα τους και όχι στην επικίνδυνη ιδεολογία τους.
Ο κόσμος βράζει κι ανοίγεις την ελληνική τηλεόραση για να μάθεις τι γίνεται. Από τη μία, ατέλειωτη ψυχανάλυση της αμερικανικής κάλπης. Τι σκέφτεται ο Τραμπ, τι φοβάται η Γουόλ Στριτ, σε ποιον ποντάρει το μεγάλο κεφάλαιο. Από την άλλη χαζο Lifestyle εκπομπές. Ο καναπές, η χαλαρή κουβεντούλα και όλη αυτή η χαζοχαρούμενη αισθητική του αμερικάνικου λάιφσταϊλ. Λες και το μόνο που μας λείπει για να πάει καλά η μέρα είναι λίγη θετική ενέργεια και μια συνταγή για το βράδυ.
Ακόμα και για τον Τραμπ, τόσες ώρες ανάλυσης κι αυτό που μένει στο φόντο είναι η ίδια η πολιτική του. Ο ρατσισμός του, η στοχοποίηση των μεταναστών, ο αυταρχισμός του. Η κουβέντα γυρίζει συνέχεια στο τι είπε πάλι, ποιον πρόσβαλε, πώς αντέδρασε το κοινό. Κι ενώ στα ίδια πάνελ περιμένουν από μια νίκη των Δημοκρατικών να φέρει τη μεγάλη αλλαγή, σπάνια μπαίνουν στον κόπο να πουν ποια συμφέροντα υπηρετούν και τα δύο κόμματα. Στο μεταξύ, ο Τραμπ παίζει κάθε μέρα στην οθόνη σαν μόνιμος χαρακτήρας τηλεοπτικής σειράς. Τον συνηθίζεις. Και μαζί του συνηθίζεις λίγο λίγο και τον τρόπο που μιλάνε άνθρωποι σαν κι αυτόν.
Ας θυμηθούμε πώς παρουσίαζαν κάποτε τους χρυσαυγίτες ορισμένες εκπομπές και έντυπα. Τους έκαναν θέμα λάιφσταϊλ. Η προσωπική τους ζωή, οι συνήθειές τους, η εικόνα τους. Ο νεοναζί γινόταν μια γνώριμη φάτσα που μπορούσες να σχολιάσεις όπως οποιονδήποτε σελέμπριτι. Κι όσο η κουβέντα πήγαινε στην εικόνα, τόσο έμεναν στο φόντο η ναζιστική ιδεολογία και η βία της. Έτσι γινόταν το ξέπλυμα.
Η ελληνική τηλεόραση έχει βάλει το χέρι της και στην αμορφωσιά που καλλιεργεί εδώ και δεκαετίες. Μεγάλωσε γενιές με κουτσομπολιό, θέαμα και έτοιμες απαντήσεις, με ελάχιστο χώρο για ιστορία και για κουβέντα γύρω από όσα ζούμε. Κι όταν ένα παιδί ξέρει απέξω ποιος χώρισε με ποιον, αλλά κανείς δεν του έχει μιλήσει σοβαρά για το τι έκανε η Χρυσή Αυγή, ο αυριανός χρυσαυγίτης βρίσκει πιο εύκολα κάποιον να τον ακούσει. Αύριο το πρωί, σε μια σχολική αυλή, μπορεί να τον έχει ήδη βρει.
