- Ο συντάκτης κατηγορεί μιντιακούς ομίλους εφοπλιστών και μεγαλοεπιχειρηματιών ότι προβάλλουν προοδευτικό προσωπείο, αποσιωπώντας τις ανισότητες και το καπιταλιστικό σύστημα.
- Με αφορμή το Πολυτεχνείο, ο αρθρογράφος θεωρεί ότι τα μέσα προσεγγίζουν τη νεολαία για να διαμορφώσουν πειθαρχημένους μελλοντικούς εργαζόμενους.
- Ο αρθρογράφος αντιπαραβάλλει τις καταγγελίες για εργολάβους στο Πέραμα και επιθέσεις της Χρυσής Αυγής στα σωματεία με τα επαναστατικά τραγούδια των μέσων.
Έχει πραγματικά τρομερή πλάκα αυτό που συμβαίνει το τελευταίο διάστημα. Μιντιακοί όμιλοι στα χέρια εφοπλιστών και μεγαλοεπιχειρηματιών έχουν βαλθεί να μας πείσουν πόσο δημοκράτες, προοδευτικοί και ευαίσθητοι είναι.
Επιστρατεύουν τους γνωστούς «εισαγγελείς» της δημοσιογραφίας, κουνάνε το δάχτυλο στην κοινωνία, καταγγέλλουν τα κακώς κείμενα και παριστάνουν τους υπερασπιστές του λαού.
Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια. Για τις τεράστιες κοινωνικές ανισότητες, για τον πλούτο που συγκεντρώνεται σε λίγα χέρια, για την εκμετάλλευση που γεννά αυτό το σύστημα, κουβέντα. Μπορούν να καταγγείλουν τα πάντα, αρκεί να μη θίξουν την αιτία: το ίδιο το σύστημα που τους έκανε πανίσχυρους.
Και με αφορμή το Πολυτεχνείο, τους έπιασε ξαφνικά και ο καημός για τη νεολαία! Θέλουν να πλησιάσουν τους νέους, να μιλήσουν για δημοκρατία, ελευθερία και αγώνες. Όχι βέβαια για να αμφισβητήσουν τον κόσμο που τους παραδίδουν, αλλά για να διαμορφώσουν τους αυριανούς εργαζόμενους που θα σκύβουν το κεφάλι και θα συνεχίζουν να τροφοδοτούν με τον ιδρώτα τους το αισχρό καπιταλιστικό τους σύστημα.
Και τι ειρωνεία! Σήμερα τιμούν τους αγώνες, ενώ τόσα χρόνια οι αγωνιστές βαφτίζονται «αλήτες», «ταραξίες» και «εχθροί της κανονικότητας». Ας θυμηθούμε και το Πέραμα, όπου εργολάβοι είχαν καταγγελθεί ότι ζητούσαν την παρέμβαση της Χρυσής Αυγής ενάντια στα εργατικά σωματεία. Τότε που τα τάγματα εφόδου επιτίθεντο σε συνδικαλιστές και επιχειρούσαν να τσακίσουν τις εργατικές διεκδικήσεις. Τόσος σεβασμός στη «δημοκρατία» και στα δικαιώματα των εργατών!
Και το καλύτερο; Ανοίγεις τα ραδιόφωνά τους και ακούς επαναστατικά τραγούδια! Τραγούδια αγώνων, αντίστασης και ανατροπής. Από τα μεγάφωνα των ίδιων που έχουν κάθε λόγο να μη γίνει ποτέ καμία πραγματική ανατροπή.
Είναι κάπως οξύμωρο να παριστάνει τον επαναστάτη ο εφοπλιστής και τον υπερασπιστή των εργατών ο μεγαλοεπιχειρηματίας.
Αλλά είπαμε. Σοσιαλιστές είναι οι άνθρωποι. Αρκεί ο σοσιαλισμός να μην αγγίζει τα καράβια, τις επιχειρήσεις και τα κέρδη τους.
Γιατί η επανάσταση, όταν παίζει ανάμεσα σε δύο διαφημίσεις, είναι ακίνδυνη. Το πρόβλημα αρχίζει όταν ο λαός αποφασίσει να την κάνει πράξη.
Όπως έλεγε και ο Ηλίας Λογοθέτης στην ταινία Θανάση σφίξε και άλλο το ζωνάρι, μήπως να κάνουμε μαζί και σωματείο…