Αριθμοί που δεν φαίνονται, ευθύνες που χάνονται

newsroom

Οι επιθέσεις αστυνομικών σε διαδηλώτριες μετά την πορεία του Πολυτεχνείου στις 17 Νοεμβρίου αναδεικνύουν ένα πρακτικό και πολιτικό κενό: όταν ο αστυνομικός δεν φέρει ευδιάκριτο αριθμό αναγνώρισης, η αναζήτηση ατομικών ευθυνών για καταγγελίες βίας γίνεται δυσκολότερη. Τέσσερις γυναίκες μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο «Αλεξάνδρα» με τραύματα στο κεφάλι, ενώ για τα περιστατικά διατάχθηκε εισαγγελική έρευνα.

Στα βίντεο που δημοσιοποιήθηκαν καταγράφονται αστυνομικοί να χτυπούν γυναίκες στο κεφάλι με γκλοπ και με κλωτσιές, ακόμη και όταν βρίσκονται πεσμένες στο έδαφος. Η εισαγγελική έρευνα είναι εκείνη που θα εξετάσει τις πράξεις και τις ατομικές ευθύνες σε κάθε υπόθεση. Η δυνατότητα αναγνώρισης των εμπλεκομένων, όμως, δεν είναι δευτερεύουσα λεπτομέρεια: είναι βασικός όρος ώστε ένας διαδηλωτής ή μια διαδηλώτρια να μπορεί να καταγγείλει αποτελεσματικά την αστυνομική βία.

Η ΕΛ.ΑΣ. ανακοίνωσε τη μετακίνηση ενός αστυνομικού από την υπηρεσία του και ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο να τεθεί σε διαθεσιμότητα. Την ίδια ώρα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών στις 19 Νοεμβρίου, χαρακτήρισε «μεμονωμένα περιστατικά» όσα ερευνώνται. Για τη συνολική παρουσία της Αστυνομίας στις μεγάλες συγκεντρώσεις δήλωσε ότι, «στο μεγαλύτερο ποσοστό», ανταποκρίθηκε «υποδειγματικά, άψογα» και επανέλαβε τη στήριξη της κυβέρνησης προς τους αστυνομικούς.

Το ζήτημα των διακριτικών δεν εμφανίστηκε τώρα. Η κυβέρνηση είχε δεσμευτεί από το 2019 για την τοποθέτηση ευδιάκριτων αριθμών αναγνώρισης στους αστυνομικούς. Τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. επανέφερε με διαταγή την υποχρέωση ειδικών αριθμών στα κράνη, ενώ ως ορόσημο για την ολοκλήρωση της διαδικασίας είχε αναφερθεί ο Ιούνιος του 2021. Ωστόσο, τον Νοέμβριο του 2026 δεν έχει δοθεί συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την πλήρη εφαρμογή του μέτρου.

Οι καταγγελίες δεν αφορούν μόνο την πλήρη απουσία διακριτικών. Σε φωτογραφίες και βίντεο εμφανίζονται, κατά την περιγραφή του υλικού, αριθμοί πολύ μικροί για να διαβαστούν, καλυμμένοι με αυτοκόλλητα ή αλλοιωμένοι με μαρκαδόροι, καθώς και αστυνομικοί χωρίς ορατά στοιχεία αναγνώρισης. Η έλλειψη αριθμού δεν αποδεικνύει από μόνη της την τέλεση αδικήματος ούτε προδικάζει την έκβαση μιας έρευνας. Μπορεί όμως να δυσχεράνει την ταυτοποίηση εκείνου που καταγγέλλεται και, άρα, τον έλεγχο της καταγγελίας.

Στο ειδικό ερώτημα για το πότε θα τοποθετηθούν ευδιάκριτοι αριθμοί στα ΜΑΤ, δεν καταγράφηκε δέσμευση σε ημερομηνία. Ο Παύλος Μαρινάκης παρέπεμψε στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη και αναφέρθηκε στη συνολική δράση της ΕΛ.ΑΣ., από την αντιμετώπιση εγκληματικών οργανώσεων μέχρι την αστυνόμευση γηπέδων και πανεπιστημίων. Η απαρίθμηση άλλων αστυνομικών επιχειρήσεων, όμως, δεν απαντά στο αν έχει υλοποιηθεί μια δέσμευση που η ίδια η κυβέρνηση είχε ανακοινώσει.

Για τον κόσμο που διαδηλώνει, η διαφορά είναι άμεση. Χωρίς καθαρή ταυτοποίηση, η λογοδοσία μπορεί να εξαρτάται από το αν ένα βίντεο θα καταγράψει αρκετά καθαρά ένα πρόσωπο ή ένα δυσδιάκριτο διακριτικό. Η κυβέρνηση επιλέγει να υπερασπίζεται τη συνολική λειτουργία της ΕΛ.ΑΣ., ενώ οι εικόνες από τις επιθέσεις απαιτούν διερεύνηση. Ωστόσο, επτά χρόνια μετά την αρχική εξαγγελία, παραμένει χωρίς σαφή απάντηση το πότε θα εφαρμοστεί πλήρως ο ορατός αριθμός αναγνώρισης.

Share This Article
Μετάβαση στο περιεχόμενο
Η ΕΠΟΜΕΝΗ
Μενού
Αριθμοί που δεν φαίνονται, ευθύνες που χάνονται