- Η πραγματική αξία των τραπεζικών καταθέσεων μειώθηκε κατά 4,1 δισ. ευρώ το 2025, καθώς χαμηλά επιτόκια και πληθωρισμός περιόρισαν την αγοραστική δύναμη των χρημάτων.
- Από το 2021 έως το 2025, οι καταθέτες έχασαν 2,9 δισ. ευρώ σε τόκους, καθώς τα ελληνικά επιτόκια υστερούσαν έναντι της ευρωζώνης.
- Η Επιτροπή Ανταγωνισμού αναφέρει ότι τέσσερις συστημικές τράπεζες ελέγχουν πάνω από το 90% των καταθέσεων, περιορίζοντας τον ανταγωνισμό και τις αποδόσεις.
Η πραγματική αξία των τραπεζικών καταθέσεων μειώθηκε κατά 4,1 δισ. ευρώ το 2025, λόγω του συνδυασμού χαμηλών επιτοκίων και πληθωρισμού, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται στο δημοσίευμα.
Η μεγαλύτερη απώλεια της περιόδου καταγράφηκε το 2022, όταν ο πληθωρισμός έφτασε το 9,6% και η μείωση της πραγματικής αξίας των καταθέσεων υπολογίζεται σε 15,2 δισ. ευρώ. Με απλά λόγια, όταν οι τόκοι που δίνουν οι τράπεζες είναι χαμηλότεροι από τις αυξήσεις τιμών, τα χρήματα των καταθετών αγοράζουν λιγότερα αγαθά και υπηρεσίες.
Το δημοσίευμα υπολογίζει επίσης ότι, από το 2021 έως και το 2025, οι καταθέτες έχασαν 2,9 δισ. ευρώ σε τόκους επειδή τα επιτόκια καταθέσεων στην Ελλάδα ήταν χαμηλότερα από εκείνα της ευρωζώνης. Οι μεγαλύτερες ετήσιες απώλειες τόκων αναφέρονται για το 2024, στα 938 εκατ. ευρώ. Το μεγαλύτερο βάρος αφορά νοικοκυριά με καταθέσεις μίας ημέρας και προθεσμιακές καταθέσεις, ενώ ακολουθούν οι καταθέσεις μίας ημέρας των επιχειρήσεων.
Στην τελική έκθεσή της για τις τραπεζικές καταθέσεις με στοιχεία για το 2025, η Επιτροπή Ανταγωνισμού επισημαίνει ότι οι τέσσερις συστημικές τράπεζες ελέγχουν πάνω από το 90% των καταθέσεων. Η υψηλή συγκέντρωση περιορίζει, κατά την έκθεση, την πίεση για καλύτερες αποδόσεις στους καταθέτες.
Η έκθεση καταγράφει ακόμη ότι οι τράπεζες μετέφεραν στους καταθέτες μικρό μέρος των αυξήσεων επιτοκίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, με καθυστέρηση και άνισα. Αναφέρει επίσης ότι οι τράπεζες διαθέτουν υπερβάλλουσα ρευστότητα και ότι πολλοί καταθέτες δεν αλλάζουν τράπεζα ή δεν αναζητούν καλύτερες αποδόσεις, κυρίως επειδή διατηρούν μικρά ποσά για καθημερινές συναλλαγές. Το δημοσίευμα εκτιμά ότι η πρακτική αυτή ευνοεί τις τράπεζες, ενώ το κόστος από τις χαμηλές αποδόσεις και την απώλεια αγοραστικής δύναμης το αναλαμβάνουν οι καταθέτες.